Netherlands_flag  United_Kingdom_flag  indonesia

Smakelijke vergadering!

Smakelijke vergaderingNa regelmatig overleg via de HP, handphone zoals ze het noemen, want een mobiel is hier een auto en dat is erg lastig aan je oor, hadden we weer een vergadering. Er moesten besluiten genomen worden, dus moest er ook weer gegeten worden.
Ik was best nerveus, want ik had met mijn grote mond gezegd dat ik deze keer zou koken. Nu kan ik best wel aardig Indonesisch koken, maar toch!
Tijdens het nuttigen van de gebakken garnalen, udang goreng, die ik een dagje in de marinade had gezet, werd er besloten dat we starten met 1 vaste medewerker. Die hebben we inmiddels gevonden, Mas Muji, een licht gehandicapte knul met een zeer goede psycho-sociale opleiding, die ook zal fungeren als Bapak asrama, leider (vader) van de kleine gemeenschap.
Mas Muji woont nu al met vrouw en kind op het terrein van het Fosdishuis en houdt ook toezicht op de verbouwing.

Die garnalen zijn echt heerlijk mensen, moeten jullie ook eens maken, echt heel simpel. Kilo verse grote garnalen, 8-12 cm, van koppen ontdoen. 10 tenen knoflook, een flinke scheut olijfolie, zout en peper, fijnmalen en over de garnalen gieten. Af en toe even omscheppen en bakken. Ik had stukken gegrilde kip in santen, ayam besengeh, gemaakt en dat kende echt niemand hier. Komt denk ik van een ander eiland, duizend kilometer verderop of zo. Was wel even heel erg spannend toen ik die kritische blikken zag.

De regels en voorwaarden voor deelname aan het project moesten worden vastgesteld en dat is vooral een taak voor de locale mensen hier. Nadat ik de 2 voorwaarden van Fosdis Nederland had genoemd; Een gelijk aantal jongens en meisjes en (nog) geen kinderen van vermogende ouders, kon ik me dan ook verder met het eten bezig houden.

Ik heb een heerlijke sayur tjampur, gebakken pikante groenten, gemaakt en een acar kuning (zuur) van komkommer, wortel, ui en boontjes. Het eten tijdens een vergadering is niet alleen lekker maar heeft als heel groot voordeel dat er niet oeverloos gekletst wordt. Met volle mond mag je niet praten en er moet tenslotte gegeten worden. Na 1½ uur stonden dan ook alle regels en voorwaarden op papier, tot ieders tevredenheid. Ook die voor de buitenlandse staf, waar ik dan toe behoor.
De diepvriesbakjes die ik voor de zekerheid had gekocht, konden terug in de kast, alles was practisch op en daar ben ik best een beetje trots op. Of ik de volgende keer weer wil koken? Weet nog niet.

Ik heb nu even geen vragen, oh ja toch; Heeft u iets interessants voor de veiling te schenken, stuur even een mailtje of geef het door aan het bestuur. Geef de gehandicapte kinderen hier ook een kans op een normaal leven, samen met Fosdis.

Dit was het voor deze keer.
Wilt u onze halfjaarlijkse nieuwsbrief met veel meer bijzonderheden ontvangen, stuur even een mailtje naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Groetjes en ik hou u op de hoogte.