Netherlands_flag  United_Kingdom_flag  indonesia

Lalu lintas en bonbons

Fofindis groep 1

Was even terug in Nederland. Heb gelukkig een aantal van jullie weer ontmoet en gesproken en dat was hartverwarmend. Dank jullie allemaal voor jullie vertrouwen in Fosdis, mij en het project.

Heb het heel fijn gehad maar toch ben ik weer blij terug te zijn op mijn Indonesische stek.
Wat me wel ontzettend opviel was hoe goed georganiseerd het verkeer bij jullie over het algemeen is. Vanaf het vliegveld in Jogjakarta kwam ik meteen weer in het chaotische lalu lintas, verkeer terecht. Duizenden motoren die kris kras over de weg zoeven. Links voorsorteren om rechts af te slaan en dan lelijk kijken als er getoeterd wordt. Vragen vast s,avonds aan elkaar: ben je betoeterd? Nee kan niemand zeggen, ze horen het trouwens niet eens meer, wapperen gewoon met de handjes en jij hoort dan maar op te letten. De spiegels zijn er alleen maar om je lippen te stiften, je overtollige haartjes op je kin te epileren of je puistje een genadeloze behandeling te geven. Gewoon parkeren, vijf meter van het stoplicht, mag wel niet, maar wie doet er wat aan. De polisi in ieder geval niet, die zijn te druk met andere dingen, geen flauw idée met wat.

Na een paar dagen istirahatten, rusten, ben ik weer naar Fofindis gegaan, met een aantal dozen bonbons voor onze jongeren. Ze waren blij dat pak Ton weer terug was maar vroegen wel meteen of ik iets voor hen had meegebracht. Toen ze de dozen bonbons zagen was er wel enige achterdocht. De meesten hadden nog nooit bonbons gezien. Nadat ik ze er allemaal een had gegeven werden ze van alle kanten bekeken en besnuffeld. Ik vertelde dat het coclat was. Er werd voorzichtig aan geknabbeld maar uiteindelijk gingen die vreemde gevallen er met smaak in. Het was weer iets nieuws voor hen en we hebben er later letterlijk ook smakelijk om gelachen. Ze zijn al op trouwens.

Nadat ik mijn bevindingen in Nederland had verteld, ze wilde alles weten, werd me een agenda die dienst doet als buku tamu, gastenboek, onder mijn neus geduwd. Er waren gasten uit Woerden bij hen geweest, de familie Leander, en dat was een geweldige ervaring. En ze hadden ook een mooie donatie achtergelaten en de belofte terug te komen. Bedankt lieve mensen, jammer dat ik er niet was maar de volgende keer ben ik er zeker.

Groeten,

Ton van der Weij
Jogjakarta