Netherlands_flag  United_Kingdom_flag  indonesia

Roken of soppen

.

Roken of soppenLebaran, het traditionele familiefeest aan het einde van de Ramadan, is weer voorbij en alles wordt langzamerhand weer normaal.
Lieve mensen, het is dan een gigantische volksverhuizing en krankzinnig druk op de wegen. Iedereen gaat terug naar zijn of haar kampong voor familiebezoek. Auto's tot de nok toe volgeladen met oleh-oleh, eten en geschenken voor de familie. Motoren, waar hele gezinnen zich mee verplaatsen, vader, moeder en daar nog twee of drie kinderen tussen gepropt. En dan nog de kado's die er aan alle kanten aan bungelen.

Een week voor en na Lebaran mogen er geen trucks of vrachtwagens op de weg vanwege deze chaotische massaverplaatsing. Jullie begrijpen, in de weken ervoor moet er toch nog van alles worden afgeleverd. De vrachtwagens worden dan ook idioot hoog volgeladen om maar zoveel mogelijk tegelijkertijd te kunnen vervoeren. Zo hoog dat ze regelmatig niet op een normale manier op hun bestemming kunnen komen omdat de toegangspoorten van de kampongs te laag zijn.

De wagen op de foto ben ik drie keer op een andere lokatie tegengekomen. Op de open achterklep lagen drie mensen te slapen en na de derde ontmoeting lagen ze er nog heel gewoon te pitten. Dit soort taferelen zijn op de Nederlandse wegen ondenkbaar maar hier een redelijk gewoon verschijnsel. Vrachtwagens met suikerriet zijn vaak nog veel hoger geladen omdat dat economischer is, zoveel mogelijk tegelijk. Er kieperen er dan ook zeer regelmatig wel een paar om. Wil er liever niet naast rijden.

Na een gezamenlijke maaltijd bij Fofindis, zijn ook onze gehandicapte jongeren voor het feest, in Nederland het Suikerfeest genoemd, terug naar hun kampong gegaan. Na het eten, waarbij ook het bestuur aanwezig was, zat een van onze jongeren een sigaretje te roken. De secretaris stevende op hem af en zei hem luid en duidelijk, dat als hij sigaretten kon betalen, hij ook zijn eigen zeep wel kon kopen. Het was even héél erg stil daar. Sprak later met de knul en hij gaf toe dat Pak Johanis gelijk had en hij in het vervolg zelf voor zijn zeep zou zorgen. De boodschap was goed overgekomen. Ben erg blij met dit jonge en dynamische bestuur. Iedere rupiah wordt met zorg en beleid aan het projekt besteed, en zo hoort het ook.

Groetjes,

Ton van der Weij

Jogjakarta.