Netherlands_flag  United_Kingdom_flag  indonesia

Toch een showroom

Showroom kleinMijn excuses mensen, dat ik zolang niets van me heb laten horen.
Zit nog steeds met mijn voet te klungelen, die is nog steeds niet genezen.
Heb net twee weken in het ziekenhuis door moeten brengen maar nu zien we gelukkig enige vooruitgang. Heel, heel veel geduld hebben dus.
Het houdt echter wel in dat ik jullie en mezelf teleur moet stellen over de vorderingen van de plannen voor de sociale werkplaats voor gehandicapte jongeren.
Alle voorbereidingen zijn getroffen maar ik zal heel veel zelf moeten doen. Doch die voet zit mij en die plannen behoorlijk dwars. Lopen zit er helaas voorlopig nog niet in.

In de stichting zijn nu zo’n tien mensen aan het werk die vast een voorraad produkten aan het fabrieken zijn.
Handdoekjes voor in het toilet, batik tassen in allerlei vormen en maten, batik schilderij lijstjes, tisueboxen, kussentjes en ga zo maar door.
We proberen steeds nieuwe produkten te ontwikkelen. Dat is ook voor onze mensen veel leuker en spannender.
We hebben in het kantoor een soort geimproviseerde showroom ingericht. Muji, onze trainer gaat een of twee keer per week, samen met een van onze mensen, op de motor met zijspan, de boer op.
Bij wijze van zeggen dan. Ze bezoeken hotels, restaurants en winkeltjes om de mensen naar de showroom te lokken en natuurlijk ook om orders binnen te halen.
Een hotel heeft al een proefordertje geplaats en een paar winkeltjes hebben al artikelen van ons in de verkoop.

Ben erg blij dat ze dat doen, vast een goede voorbereiding op een meer professionele aanpak voor later.
Er wordt af en toe geexpirimenteerd met het maken van kleding om even iets anders onder handen te hebben anders wordt het zo eentonig.
Het zal nog wel enkele maanden duren voor ik weer geheel ter been ben en verder kan gaan richting sociale werkplaats, maar door gaan we.
Van opgeven willen we niets weten. Kunnen we ook nog even doorsparen. Positief en optimistisch blijven, hoe moeilijk dat soms ook is.
Daarom toch vast de showroom.

Groetjes en tot de volgende column.
Ton van der Weij,
Jogjakarta,
Indonesië.