Netherlands_flag  United_Kingdom_flag  indonesia

Fosdis wit

Jaarverslag Fosdis Foundation 2011

Nadat alle problemen die de vulkaanuitbarsting met zich meebracht, waren opgelost zijn we verder gegaan met de laatste training van groep drie, de jobtraining.
Voor de vier jongens hebben we een klein stage-bedrijfje gevonden waar vogelkooien worden gemaakt en de meisjes hebben een opleiding tot modiste gekregen.

Het was duidelijk dat de trainingen die ze al gehad hadden, o.a. assertiviteit, zelfacceptatie en motivatie, goed werken, er werd veel gelachen en goed gecommuniceerd maar ook de meestal positieve kritiek was soms niet mals.
Prima, de assertiviteits-training werpt merkbaar zijn vruchten af.
Na afloop van de jobtraining besloten drie van de jongens een eigen bedrijfje te starten.
Het vervaardigen van vogelkooien en dat is big business in Indonesië.
Fosdis heeft ze hiervoor een micro-krediet gegeven, dat inmiddels al geheel is terugbetaald.
De vierde knul, Nur, heeft van zijn familie een klein winkeltje ter beschikking gekregen om geheel zelfstandig pulsa, beltegoed, te kunnen verkopen.
Een van de "vogelkooiboys" heeft later een leuke baan in een goed bedrijf aangeboden gekregen, dicht bij zijn ouderlijk huis, wat hij erg graag wilde.

Alle vier de meisjes zijn opgenomen door een confectiebedrijf dat traditionele kleding vervaardigd en doen het uitstekend.
Eind maart konden ze zelfbewust en zelfstandig aan hun nieuwe leven beginnen, na een afscheidsetentje bij mij thuis.

Een paar van de jongeren wilden graag Fosdis bedanken en het was verbluffend hoe makkelijk zij in het openbaar hun dankbaarheid onder woorden brachten.
Zelfs Ely, het schuchterste meisje dat ik tot nog toe ben tegengekomen, wist zich uitstekend uit te drukken.
Toen was er enige onzekerheid of er nog een vierde groep zou komen.
Volgens het Indonesische bestuur was er geen geld meer voor een volgende groep, maar ik wist dat er nog wel degelijk geld moest zijn.
Fosdis Nederland heeft de toezichthouders van de Indonesische stichting op hun verantwoordelijkheid gewezen en is er toch nog een groep van vier meisjes in het Fosdishuis opgenomen.
Na alle trainingen hebben zij een zeer gespecialiseerde jobtraining gekregen in het borduren van traditionele kebaya's, waar een grote behoefte aan is.

Het bedrijf dat de training organiseerde heeft hen alle vier in dienst genomen.
Eind augustus hebben zij het Fosdishuis goed gemotiveerd kunnen verlaten.
Omdat Fosdis Nederland het vertrouwen in het Indonesische bestuur heeft opgezegd, zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe partner.
Ook is er een nieuw onderkomen voor het projekt gezocht omdat het huidige Fosdishuis te dicht bij de onvoorspelbare vulkaan Merapi staat.
Er is inmiddels een nieuwe partner-stichting opgericht waarin stichting Fosdis Nederland een behoorlijke inbreng heeft.
Drie jonge, sterk gemotiveerde mensen hebben het op zich genomen om het projekt door te starten en naar zelfstandigheid te leiden.
De naam van de nieuwe partner van Fosdis is stichting Fofindis Indonesia.
Een nieuw onderkomen is ook gevonden in het dorp Bantul, ten zuiden van Jogjakarta en op veilige afstand van de vulkaan.

Een leegstaande school, die we voor tien jaar hebben gehuurd voor het bedrag van driehonderd euro per jaar.
Er moet wel het nodige aan gerenoveerd en aangepast worden maar dat is goed te doen en we zijn er inmiddels al heel druk mee bezig.
In januari 2012 gaan we van start gaan met de vijfde groep.
Meer informatie kunt u vinden op deze website.

Bedankt alle mensen, bedrijven en organisaties die dit mogelijk maken.

Ton van der Weij, adviseur Fosdis Nederland, Jogjakarta, Indonesië.