Netherlands_flag  United_Kingdom_flag  indonesia
Fosdis wit

& partner

fofindis wit

 

 Jaarverslag 2013

 

Na de nieuwjaarsvakantie zijn alle acht bewoners weer terug in de stichting en begint het laatste deel van de trainingen.
De laatste maand is een training buiten het complex om zich goed voor te kunnen bereiden op hun zelfstandige bestaan zonder de beschermde omgeving van het project. Ze trainen dan in het bedrijf waar ze mogelijk ook een vaste baan krijgen.
Ze slapen en eten wel bij ons en worden iedere dag weggebracht en opgehaald. Alleen onze Yanti bleef thuis, die is er nog niet aan toe en volgt een speciaal voor haar ontwikkeld programma. Zij blijft ook het volgende programma bij ons.


Eind februari waren ze allemaal weer terug, blij en gelukkig. Ze hebben allemaal een vaste baan gekregen.
In maart kwam de derde groep binnen, zes meisjes en vijf jongens. Na de evaluatie, die er iedere twee maanden gehouden wordt, heeft het bestuur besloten om een meisje en een jongen naar huis te sturen. Het meisje wilde niet aan de trainingen meedoen maar zat zich wel als eerste vol te proppen als er eten op tafel kwam. Aangezien wij geen goedkoop hotel zijn hebben we haar ouders verzocht haar op te komen halen.
De knul is weer een ander verhaal, hoewel hij ook niet enthousiast aan de trainingen deel nam. Hij gebruikte een andere jongen in een rolstoel om aan de warungen, eettentjes aan de straat, op een slinkse manier gratis eten te krijgen. Dit soort gedrag kunnen we absoluut niet toestaan. Achteraf bleek dat hij zich al bij vele stichtingen zoals de onze had aangemeld, waar hij steeds hetzelfde uithaalde.

De jongens kregen een training in houtbewerking en de meisjes een naaicursus. Het was een bijzonder homogene en enthousiaste groep. Bijzonder prettig om hen te begeleiden. Een van de knullen heeft het project voortijdig verlaten omdat hij een baan kreeg aangeboden. Na afloop van de traingen hebben alle meisje een baan in een atelier gekregen. Twee van de jongens een baan in de houtbewerking en een in een bengkel, een garage, waar hij zeer gelukkig is.

In mei werd het derde kind van onze trainer Muji geboren, een meisje. Apetrots was hij, na twee zonen.

Yanti blijft voorlopig bij ons maar ze mag niet terug naar haar kampong. Ze is twee maal terug geweest en iedere keer dat ze weer bij ons kwam, was ze alles vergeten. Kon ook niet meer lopen, zodat we weer van voren af aan moesten beginnen. Het bestuur heeft nu bepaald dat ze, als ze weer naar huis wil, niet meer terug kan komen. Ik sta als consultant van beide stichtingen, volledig achter dit moeilijke besluit. Haar moeder en zusje komen haar nu iedere drie weken opzoeken.

Achter het gebouw is begonnen met het aanleggen van twee visvijvers om vis op te kweken voor eigen consumptie. Ook is er gestart met de aanleg van een moestuin voor eigen gebruik.

In september kwam de vierde groep binnen, vijf meisjes en drie jongens. In het begin een beetje aparte groep. De jongens wilde niet gelijktijdig met de meisjes eten en ook s'avonds was er weinig samenhang. We willen hier graag iets aan veranderen en zullen op zoek gaan naar een Ibu Asrama, een hoofd van de huishouding. Het bijzondere aan deze groep is wel dat zowel de jongens als de meisjes een naaicursus willen volgen als jobtraining .

In december hebben we van Fosdis Nederland twee nieuwe, meer industriele naaimachines gekregen zodat we meer mogelijkheden hebben.
Ook hebben we een generator gekregen omdat er zeer regelmatig mati lampu, stroomuitval is en de machines dan niet werken. Fosdis heeft samen met Fofindis dit jaar zestien jonge gehandicapte een goede kans op een normale toekomst gegeven, en daar zijn we best een beetje trots op.

 

Ton van der Weij,
Consultant Fosdis/Fofindis.